mud magazine
facebook twitter instagram

TAXI!

22/10/2015

Tekst: Marc Dubach

‘Hello, where are you from?’
‘China’  antwoordt de jongeman achter in mijn taxi.

Of hij speciaal voor de Dutch Design Week naar Eindhoven kwam vroeg ik. ‘No sir, I live at the Frederiklaan.’ Ik moet glimlachen. Alle nationaliteiten heb ik achterin de design ride gehad. En soms komen ze gewoon uit mijn woonplaats.

Zo niet de Poolse vrouw die ik naar Piet Hein Eek bracht. Ik wilde graag weten waar ze vandaan kwam en na veel gezucht begreep ik dat ze uit Warschau kwam. Daarna debiteerde ze hardop een stuk of vijf Poolse volzinnen en zuchtte nog dieper. Ik vroeg wat ze zei. Na veel half-Engelse vijven en zessen begreep ik dat ze zichzelf haatte dat ze geen Engels of Duits sprak. Maar toen ze wat aanwees in een boekje begreep ik dat ze interieur designer was en bij Piet Hein inspiratie op ging doen. Ik kreeg een handkus als afscheid. En dat is universele taal die we allemaal begrijpen.

Maar Engels helpt wel als je een Let, een Amerikaanse, een Française en een Armeniër in je auto hebt. Ze hadden elkaar gevonden op de taxistandplaats omdat ze naar Strijp-S wilden. De ene studeerde aan de Design Academy, de ander was daar vorig jaar afgestudeerd en werkte nu in Londen, weer een ander exposeerde op Sectie-C en wat de vierde deed weet ik niet meer. Op de lange rit van Tongelre naar Strijp-S zei de Française dat ze ook zong. Zullen we dan een liedje zingen, vroeg ik? En even later klonk er ‘Jingle Bells’ in een taxi, in oktober, ergens op de Fuutlaan.

En als je later ook nog eens als bedankje voor het taxirijden een taartje zit te eten met een Italiaanse designgrootheid, dan is het DDW-geluk compleet. Ik hou van de internationale sfeer, ik hou van design, ik hou van de DDW en ik hou van Eindhoven waar dit toch maar allemaal weer gebeurt.